Vrouwtje Jas rijdt Amsterdam in en ziet hem staan, aan de kant van de weg. Poeh, die zal niet makkelijk een lift krijgen. De weg wordt iets verderop afgesloten, hij geeft niet aan waar hij naartoe wil en dan ook nog dat Noord Afrikaanse uiterlijk...

“Moet je nog ver?”, roept hij Vrouwtje Jas na, die hem in volle vaart voorbij fietst. Ze kijkt achterom en stopt met trappen.

In de verte ziet Vrouwtje Jas ze aankomen: een oudere vrouw, een jonge man en een langharige herdershond. In het voorbijgaan groeten ze elkaar. De honden doen dat ook. Vrouwtje Jas geeft ze een compliment: het is een prachtige en welopgevoede hond. Ze maken een Praatje Prut, bekend bij iedere hondenbezitter. Net als Vrouwtje Jas verder wil lopen zegt de vrouw: “Mag ik u iets vragen?”

Vrouwtje Jas tuurt over het water van een baai in Wales. Naast haar staat een beeld van een vrolijke man, een vrouw en een hond. Haar gedachten dwalen af naar de tijd dat deze haven gebruikt werd om kolen af te voeren uit de mijnen in het achterland.
Is de man thuisgekomen met de boot? Staan vrouw en hond hem op te wachten?

Ze zijn naast elkaar gaan zitten en knijpen genoeglijk hun ogen toe. Het is half oktober en de zon blijft maar schijnen. Heerlijk.

In de groene Jaguar rijden ze naar het bos. De hond ligt op de leren achterbank. Ze praten over de auto, het weer en de klimaatverandering.

Ze draaien er omheen.