Over Vrouwtje Jas

Als zevenjarig meisje beheerste zij de Nederlandse taal voldoende om een bundel in eigen beheer uit te geven. De korte verhalen beschreven de avonturen van drie meisjes en hun hond.

De oplage: één stuk.
Handgeschreven in een schoolschrift dat ze van haar zakgeld kocht.

Wat er met die bundel gebeurd is? Verscheurd door een buurmeisje.
Omdat de hoofdpersoon haar naam droeg. Bedoeld als eerbetoon, opgevat als belediging.

Zo begon haar loopbaan als schrijver.

Het manuscript verdween, het schrijven niet. Jarenlang schreef ze andere teksten. Collegevoorstellen, projectplannen, beleidsstukken.

En nu reist Vrouwtje Jas de wereld over. Ze is altijd buiten en ontmoet daardoor veel mensen. Leuke, rare, grappige, verdrietige, mooie, jonge en oude.

Iedereen vertelt haar iets.
Die vertellingen stopt ze in haar zak. In haar jaszak ontstaan verhalen. Verhalen die ze aan jou geeft.